به نام خداوند رئوف و بخشنده
کوهنوردی این نیست، که شما خود را به انجام آن متصور میدانید! از این همه عظمت و بخشش خداوند، آیا فقط بحث و جدل و تخریب را فهمیدهاید؟!! از این همه زیبایی و طراوت، فقط خشونت و سختی و نامهربانی را متوجه شدهاید؟!! از این همه لطف و کرم، فقط ناجوانمردی و بی مروتی را درک نمودهاید؟!! همهی کوهنوردان فرق بزرگی بین این ورزش و سایر ورزشها قایل هستند! اخلاق کوهنوردی! آیا این بود اخلاق کوهنوردی؟!! اگر اینجور باشد که شما میگویید وای به حال ورزشهای دیگر!! چه فایده از این همه تخریب و توهین و توهم بیمورد؟!! چه فایده از این همه بیاحترامی و جفا و ناجوانمردی؟!! احساس نمیکنید نظر مثبت دیگران نسبت به شما عوض خواهد شد؟!! احساس نمیکنید امثال مرا که با همه عشقشان پا به عرصه وبلاگنویسی گذاشتن از این کار پشیمان میکنید؟!! احساس نمیکنید با این همه توهین و تخریب دیگران را نسبت به این ورزش دلسرد میکنید؟!! و آیا احساس نمیکنید انسانیت و شرافت خود را زیر پا میگذارید؟!!
واقعا فکر میکنید با صغری، کبری چیدن و یک نتیجه ناقص گرفتن، به شما میگویند روشن فکر؟!! واقعا فکر میکنید با چیدن رفتار انسانها در کنار هم و گرفتن نتیجه، شما بسیار آدم منطقی و فلسفیی هستید؟!! از کجای رفتار الف در برنامه ب به نتیجه جیم رسیدی؟!! آیا واقعا نمیشود مثبت فکر کرد یا توانایی تفکر مثبت را نداری؟!! آقا و یا خانم الف که برای برگزاری برنامه ب آنقدر زحمت کشیده و همه را شرمندهی خویش نمودهاند، اینقدر ناجوانمرد و نامروت هستند که اینگونه زیر شدیدترین توهینها و تخریبها قرارشان دادهای؟ باور کن میشود آن عینک بد بینی را برداشت! باور کن میشود به کار دوستان کوهنورد خود اعتماد بیشتری داشته باشیم! باور کن میشود به کسی توهین نکرد و وبلاگمان پر رونق باشد! میشود مطلب نوشت و ناسزا نگفت! میشود خواننده جذب نمود و تخریب نکرد! میشود کوه و کوهنوردان را بهتر و زیباتر دید!
خواهش ميكنم، التماس ميكنم، به پايتان ميافتم؛ تمامش كنيد!!
پ.ن1: این متن برای جامعه وبلاگنویس است و به هیچوجه متوجه شخص خاصی نیست.
پ.ن2: شدیدا منتظر برگزاری دوستانه و پر از یک رنگی صعود قلم هفتم هستم و از همینجا به کاک فرید صدقی میگم؛ همیشه موفق باشی...